Biczogony
Są to dośc duże jaszczurki o krępej budowie. Mają małą głowę przypominającą kształtem głowę żółwi, spłaszczony grzbietowo-brzusznie tułów i niezwykły ogon, po którym można je łatwo rozpoznać. Ogon jest krótki i gruby, pokryty mocnymi kolczastymi łuskami ułożonymi w równoległe pierścienie.
Rodzaj ten obejmuje 12 gatunków. Niektóre przekraczaja 70 cm długości; największy jest biczogon egipski ( U. aegyptius ). Są także i mniejsze formy, jak np. somalijski ( U. princeps ), niewiele przekraczający 15 cm długości, pięknie ubarwiony - zielono-czarno-brązowy.
Wszystkie gatunki z omawianego rodzaju są mieszkańcami pustyń i żywią się roślinami; jedzą kwiaty, liście i młode gałązki, a także wysuszone rośliny; młode żywią się głównie owadami. Potrafią bardzo dobrze wykorzystywać wodę zawartą w jedzonych roślinach; w ogóle są ogromnie wytrzymałe na brak wody, dzięki całemu zespołowi przystosowań, w tym także wykorzystaniu wody powstającej przy metaboliźmie tłuszczy, których duże zasoby zawarte są pod skórą, głównie w ogonie; jaszczurki te mogą obywać się bez picia przez długie miesiące a nawet lata.
Są to zwierzęta aktywne podczas dnia, ale godziny największego upału spędzają w ukryciu. Chronią się w dzień a także odpoczywają w nocy, w głębokich i krętych norach, które kopia w twardym gruncie. Ich nory mogą być bardzo duże - do 3 m długości i 1,5 m szerokości. Agamy z rodzaju biczogonów występują na pustynnych obszarach od północnej Afryki do południowo-zachodniej Azji.